Dopłata paliwowa

Paliwo to jeden z największych kosztów zmiennych w transporcie drogowym, a jego cena może się zmieniać co tydzień, podczas gdy stawki umowne ustala się na miesiące lub rok. Dopłata paliwowa oddziela to ryzyko od stawki bazowej: stawka pokrywa wszystko inne, a dopłata podąża za ceną paliwa w górę i w dół według wzoru podpisanego przez obie strony.

Klauzula paliwowa zwykle ustala cztery rzeczy: indeks (np. cenę oleju napędowego publikowaną przez krajowy urząd statystyczny, Weekly Oil Bulletin Komisji Europejskiej lub, w USA, tygodniową cenę diesla drogowego EIA), cenę referencyjną, przy której dopłata wynosi zero, częstotliwość przeglądu (co tydzień lub co miesiąc) oraz metodę. Dwie popularne metody to procent stawki frachtowej oraz kwota za kilometr lub milę, w której różnicę cen mnoży się przez średnie zużycie paliwa pojazdu.

Przykład klauzuli procentowej: paliwo stanowi 30% uzgodnionej stawki, a referencyjna cena oleju napędowego w umowie wynosi 1,50. Jeśli indeks stoi teraz na poziomie 1,65, paliwo jest droższe o 10%, więc dopłata wynosi 30% × 10% = 3% stawki frachtowej: 30 przy tripie zafakturowanym na 1000. Jeśli indeks spadnie z powrotem do 1,50, dopłata wraca do zera bez renegocjowania stawki.

Przy negocjacjach liczą się szczegóły. Ustal, czy dopłata dotyczy tylko przewozu zasadniczego, czy także czasu oczekiwania i innych dodatków, czy może być ujemna, gdy paliwo spadnie poniżej ceny referencyjnej, i która wartość indeksu obowiązuje dla tripu przypadającego na datę przeglądu. Zapisanie wzoru w umowie pozwala uniknąć comiesięcznych dyskusji.

W silniku cenowym Transportial dopłata paliwowa jest albo modułem procentowym naliczanym od pozycji frachtowych, albo modułem korekty zmiennej powiązanym z indeksem cen, np. indeksem oleju napędowego. Indeks utrzymuje się w jednym miejscu; każda taryfa, która się do niego odwołuje, przelicza się na podstawie różnicy względem poziomu bazowego, a wynik trafia do wycen i fakturowania bez ponownego wprowadzania danych.